بِسْمِ اللهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِیمِ إِلٰهِی بِأَخَصِّ صِفَاتِکَ، وَبِعِزِّ جَلَالِکَ، وَبِأَعْظَمِ أَسْمَائِکَ، وَبِنُورِ أَنْبِیَائِکَ وَأَصْفِیَائِکَ وَأَوْلِیَائِکَ، وَبِحُرْمَةِ شُهَدَائِکَ، مِنْهَاجَ قُرْبِکَ نَسْأَلُکَ زِیَادَةً فِی الْعَمَلِ، وَصِحَّةً فِی الْجِسْمِ، وَبَرَکَةً فِی الرِّزْقِ، وَطُولًا فِی الْعُمْرِ، وَقَبُولَ الْعَمَلِ، وَالرَّاحَةَ عِنْدَ الْمَوْتِ، وَمَغْفِرَةً بَعْدَ الْمَوْتِ، وَنَجَاةً مِنَ النَّارِ، وَدُخُولَ الْجَنَّةِ، وَعَافِیَةً فِی الدِّینِ وَالدُّنْیَا وَالْآخِرَةِ، بِرَحْمَتِکَ یَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِینَ.

خدایا - به حق والاترین صفاتت، به عزت و شکوه جلالت و به بزرگ‌ترین نام‌هایت، و به نور پیامبران، برگزیدگان و اولیای تو، و به حرمت شهیدان، از تو می‌خواهیم که ما را در مسیر قرب و نزدیکی به خودت قرار دهی؛ از تو می‌خواهیم توفیق و افزایش در عمل صالح، سلامتی بدن، برکت در روزی، طول عمر و پذیرفته شدن اعمال را نصیب ما کنی. و از تو می‌خواهیم آرامش هنگام مرگ، آمرزش پس از مرگ، نجات از آتش جهنم، ورود به بهشت و عافیت و سلامت در دین، دنیا و آخرت را به ما عطا فرمایی؛ به رحمتت، ای مهربان‌ترین مهربانان. --- شرح و مفهوم دعا این دعا را می‌توان در چند محور اصلی خلاصه کرد: ۱. آغاز با توسل به صفات الهی دعا با عبارت‌هایی مانند «بِأَخَصِّ صِفَاتِکَ» و «بِأَعْظَمِ أَسْمَائِکَ» آغاز می‌شود؛ یعنی انسان پیش از بیان خواسته‌های خود، خداوند را با صفات کمال و جلالش می‌خواند. این نکته یک پیام مهم دارد: دعا فقط درخواست کردن نیست؛ ابتدا باید عظمت و قدرت خدا را بشناسیم و سپس خواسته خود را مطرح کنیم. در منابع دعایی نیز تأکید فراوانی بر خواندن خدا با اسماء و صفات الهی دیده می‌شود. ۲. افزایش در عمل یکی از زیباترین درخواست‌های دعا این است: «زِیَادَةً فِی الْعَمَلِ» یعنی خدایا فقط عمر مرا زیاد نکن؛ عمل صالح مرا زیاد کن. چون عمر طولانی بدون عمل صالح ارزش حقیقی ندارد. ممکن است کسی سال‌های زیادی زندگی کند، اما بهره معنوی اندکی داشته باشد؛ بنابراین دعا ابتدا افزایش عمل را می‌خواهد و سپس طول عمر را. ۳. سلامت جسم و برکت رزق در ادامه می‌گوید: «صِحَّةً فِی الْجِسْمِ، وَبَرَکَةً فِی الرِّزْقِ» سلامتی جسم، وسیله‌ای برای خدمت و عبادت است و رزق نیز وقتی با برکت همراه باشد، ارزشمند است. نکته ظریف این است که دعا نمی‌گوید فقط «رزق زیاد»؛ بلکه «برکت در رزق» می‌خواهد. ممکن است مال انسان زیاد باشد، اما آرامش، خیر و برکت در آن نباشد. ۴. قبول شدن اعمال عبارت: «وَقَبُولَ الْعَمَلِ» بسیار مهم است. انسان ممکن است کاری را انجام دهد، اما مسئله اصلی این است که آیا آن عمل نزد خداوند پذیرفته شده است یا نه. بنابراین دعا به ما یاد می‌دهد که بعد از انجام کار خوب، مغرور نشویم؛ بلکه از خدا قبولی عمل بخواهیم. ۵. نگاه به پایان زندگی سپس دعا از دنیا عبور می‌کند و می‌گوید: «وَالرَّاحَةَ عِنْدَ الْمَوْتِ، وَمَغْفِرَةً بَعْدَ الْمَوْتِ» یعنی خدایا هنگام مرگ آرامش و بعد از مرگ مغفرت نصیبم کن. این قسمت نشان می‌دهد انسان مؤمن فقط برای زندگی دنیا برنامه ندارد؛ بلکه مرگ و زندگی پس از مرگ را نیز در نظر می‌گیرد. ۶. عافیت در سه عرصه در پایان می‌خوانیم: «وَعَافِیَةً فِی الدِّینِ وَالدُّنْیَا وَالْآخِرَةِ» یعنی خدایا عافیت را در دین، دنیا و آخرت نصیب من کن. این تعبیر بسیار جامع است؛ زیرا انسان فقط به سلامت جسم نیاز ندارد. ممکن است بدن سالم باشد ولی ایمان آسیب ببیند؛ ممکن است انسان از نظر مالی موفق باشد ولی آرامش نداشته باشد؛ بنابراین دعا سلامت همه‌جانبه را می‌طلبد. جمع‌بندی برای ارائه اگر بخواهید این دعا را در جمع توضیح دهید، می‌توانید این‌گونه جمع‌بندی کنید:

* این مناجات در حقیقت یک نقشه کامل برای زندگی انسان مؤمن است؛

از خدا می‌خواهیم عملمان بیشتر، بدنمان سالم، رزقمان بابرکت، عمرمان طولانی و اعمالمان مقبول باشد؛ و در نهایت، هنگام مرگ آرامش، پس از مرگ مغفرت، از آتش نجات، ورود به بهشت و عافیت در دین و دنیا و آخرت را از خداوند درخواست می‌کنیم. یعنی دعا از «زندگی» آغاز می‌شود و به «آخرت» می‌رسد و همه آن را با جمله زیبای «بِرَحْمَتِکَ یَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِینَ» به رحمت الهی پیوند می‌دهد.